مرد تب داشت ولی به کارخانه رفت، می ترسید غیبت کند و از حقوقش کم شود. دلش می خواست بهترین لباس را برای فرزندش بخرد. مرد دستش شکسته بود ولی با دست گچ گرفته پشت فرمان نشست و از صبح تا شب کار کرد، نمی خواست بار زندگی بیش از این بر دوش همسرش بیفتد. مرد به شدت بیمار بود ولی از اداره مرخصی نگرفت، می خواست مرخصی هایش را جمع کند تا در وقت بازنشستگی یک جا پولش را بگیرد و خرج عروسی پسرش کند. مرد خسته بود ولی به سرعت از بیمارستان به مطب رفت. نمی خواست بیشتر از این بیمارانش را معطل بگذارد. مرد حوصله نداشت ولی وقتی پسرش اصرار کرد که با هم به استخر بروند، دلش نیامد آن چشمان مشتاق را بی پاسخ بگذارد. مرد کار کرد، مرد استراحت نکرد، مرد به بیماری اعتنا نکرد، مرد تلاش کرد، مرد سکوت کرد، مرد هیچ نگفت و هیج کس متوجه نشد که مرد هم انسان است که گاهی نیاز به توجه بیشتر دارد.

سعیده شریفی